Öğüt veren amcalar vardır. Hayatın bütün sırrını çözmüşçesine önüne gelene öğüt dağıtır. Ben hep hayret ederim bu tiplere. Ne cesaret derim. Kolay iş değildir öğüt vermek. Bilgelik ister, tecrübe ister, acıdan geçmiş bir olgunluk ve erdem ister. Yani Nirvana’ya falan ulaşman lazım. Nirvana’ya ulaştıktan sonra da kolay kolay öğüt veremezsin. Lisan-ı hal en büyük öğüttür falan demeye başlarsın. Suskunluğunun haykırışlarıyla yüreklere hitap etmeye başlarsın. Ve bilirsin her insan biriciktir ve kendine özgüdür. Ve yine bilirsin ki klişe öğütler vermek ters bir etki yaratır. O yüzden ben bu öğütçü amcalardan hiç hoşlanmam.
Hayatlarında bir çok şeyi ellisinden sonra yoluna koymuşlardır. Sonra da çevresini ve insanlığı yola getirmek gibi ulvi amaçlar taşımaya başlarlar.
Öğütleri dinlesen, bir sürü bilindik, milyon kere duyduğunuz tekrarlar. Tek bir öğütlerinde bir zeka pırıltısı yaratıcı bir yaklaşım göremezsin.
Bir de zengin amca öğütleri vardır ki tahammül sınırlarını felaket zorlarlar.
Öğütçü zengin amca zanneder ki: Ben hayatta para problemini hallettiysem her şeyi halletmişim demektir.
Öğütçü zengin amca zanneder ki: Para problemini çözdüğüme göre herkes bana hayrandır ve herkesin öğütlerime ihtiyacı vardır.
Öğütçü zengin amca zanneder ki: Parayı bulmadan önce çektiği sıkıntıları parayı bulduktan sonra anında terk etmesine rağmen o acı ve sıkıntılar başkaları tarafından sanki çok önemsenir.
Öğütçü zengin amca zanneder ki: İnsanlığa olan borcumu öğütlerim sayesinde ödeyebilirim.
Öğütçü zengin amca düşünmez ki: Kendi standartlarının altındaki insanları toplayıp onlara standartlarının yüksekliğini hissettirmek çok ayıptır.
Öğütçü zengin amca düşünmez ki: Fark etmediği koca egosunu perdeleyen sinsi bir tevazu örtüsü vardır.
Yazar kardeş sen de ileri gidiyorsun belki sadece yardımcı olmaya çalışıyor.
Ey safdil okur, bu adamların elinden kurtarmaya çalışarak asıl ben sana yardımcı olmaya çalışıyorum. E biraz içim fesat, niyetim kötü bunu da kabul ediyorum.
Peki, yazar kardeş, küçükler büyüklerin tecrübelerinden hiç faydalanmasın mı, hiç öğüt almasın mı?
Sevgili okur kardeş, öğüt gördüğün yerden bir an önce uzaklaşmalısın. Bak ben bile öğüt moduna girmiş bulunmaktayım. Kendi iyiliğin için bu satırlardan uzak durmanda fayda var. Bu amcaların yaşadığı yüzyılı bile anladığını sanmıyorum. Ben "Kafamın dikine gidiyorum bu yüzden başım beladan kurtulmuyor." diyen adamı "Büyüklerimin sözünden çıkmıyorum, her şey yolunda." diyen adama yüz bin defa tercih ederim. İkinci adam insanlığın gelişmesindeki en büyük engellerden biridir. Bence sen bildiğin gibi yap. Yüreğinin ve kafanın dikine git. İllaki öğüt diye tutturuyorsan; Frank Sinatra’nın “My Way” şarksını dinle. Benden söylemesi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder