Cemil Meriç’i severim
çünkü; nedensiz sevmeleri baş tacı eden bir adamım.
Cemil Meriç’i önemserim
çünkü; zavallı önceliklerimin ve yetersizliklerimin üstünü örtecek derin bir
kültüre, büyük bir zekaya ihtiyacım var.
Cemil Meriç’i okurum çünkü;
her daim ruhuma çalınan kılıç yaralarının en nafi merhemidir.
Cemil Meriç’i zevk ederim
çünkü; iflah olmaz bir üslup hastasıyım.
Cemil Meriç’i anlarım çünkü;
onun gibi “söz”ü kutsayıp dünyaya ihmalkar davranan ve bu yüzden uzaktan hoş
vehimler, yakınlaşınca hayal kırıklıkları yaratan bir meslektaşıyım.
Cemil Meriç’i bilirim çünkü;
kütüphanemde tekrar tekrar okunmaktan paçavraya dönüşmüş kitaplar onundur.
Cemil Meriç’i duyumsarım
çünkü; o, siyah gözlüklerinin, bense
gülümseyen yüzümün arkasında belli etmemeye çalıştığımız acının yoğurduğu bir
hüznü taşırız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder