Geleceğin eğitim anlayışı üzerine ne kadar çok nutuk dolaşıyor etrafta. İnternetin hayatımızı kolaylaştırdığına, bilgiye daha çabuk ulaşıldığına dair. Bence ortada bilgi falan dolaştığı yok. Bilgi yine eskiden olduğu gibi derinlerde. Yine büyük bir emek ve merak istiyor. Google’ın bize ilk elden sunduğu bilgiler, köksüz, kaynaksız, derinliksiz bir sürü paçavra. İnternetten araştırdım lafı bende fena halde mide bulantısı yaratmaya başladı.
Nette bir sürü Mevlana sözü dolaşıyor. Mesnevi okuyan kaç kişi var? Oscar Wilde’da derinleşmeye, Dorian Grey’in Portresini okuyup insan üzerine düşünmeye ne gerek var; iki söz paylaş olsun bitsin. Hep kolaycılık hep slogan. Bazen öyle berbat sözler görüyorum ve anlıyorum ki sloganını ölçüp tartabilecek bir yargıya sahip bile değiller. Üstat Meriç’in dediği gibi:” Slogan, ilkel olanın ideolojisi.”
Teknoloji eğitimi kolaylaştırdı mı, sorusuna vereceğim cevap, maalesef hayır olacak. Hatta eğitimi bayağılaştırdı. Bunları teknoloji karşıtlığından ötürü söylemiyorum. Teknolojiye olan abartılı itibardan dolayı söylüyorum. Sanki araç, amaç olmuş. Eğitim teknolojisine övgüler yağdırıp duruyoruz. Soruyorum size! İnternete bağlı akıllı tahtan var. Bir şiir bulup hemen tahtaya yansıtıyorsun. O şiirin ruhunu duygusunu öğrencinin kalbine kazıyacak bir öğretmen yoksa akıllı tahta ne işe yarar ki. Ben bugün şu çılgın teknolojiyle, kara tahtalı köy enstitülerinin eğitim seviyesini yakalayamadığımızı düşünüyorum. Eğitim üzerine tartışmalarımız içerik tartışması olmayacaksa bırakalım inceldiği yerden kopsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder